Projekt pod druk 3D różni się od projektu pod odlew

26 wrz Projekt pod druk 3D różni się od projektu pod odlew

Konstruktorzy przyzwyczajeni do projektowania pod wtrysk albo odlewanie przenoszą czasem te same nawyki na produkcję przyrostową.Efekt bywa rozczarowujący: model poprawny na ekranie okazuje się kłopotliwy albo wręcz niewykonalny.

Trzy zestawy reguł

Najciekawszy jest wiersz pierwszy. Pochylenia ścianek, absolutnie konieczne przy formie, w produkcji przyrostowej nie dają nic – a bywają odruchowo dodawane, komplikując model bez powodu.

Nawisy i kąt krytyczny

Materiał układany warstwami potrzebuje oparcia. Powierzchnia nachylona łagodnie do poziomu opiera się na warstwie poprzedniej; powierzchnia zbliżona do poziomej – nie ma na czym się oprzeć i wymaga podpór.

Praktyczne wnioski projektowe:

• Zastępuj poziome nawisy pochyleniami – fazka zamiast progu eliminuje podpory.
• Otwory poziome projektuj jako kroplę zamiast okręgu, jeśli dokładność nie jest krytyczna.
• Dziel element, gdy żadna orientacja nie eliminuje podpór w widocznym miejscu.
• Planuj, gdzie zostaną ślady podpór – zawsze na powierzchni niewidocznej.

Kierunek obciążenia w modelu

To różnica, która najczęściej umyka. W materiale jednorodnym wytrzymałość jest taka sama we wszystkich kierunkach; w elemencie warstwowym – nie. Projektant musi więc wiedzieć, w którą stronę działa siła, żeby zaplanować orientację wykonania.

W praktyce oznacza to, że sam model bywa niewystarczający – potrzebna jest jeszcze informacja o zamierzonym ustawieniu. Dobrą praktyką jest zapisanie jej razem z plikiem.

Tolerancje i pasowania

1. Nie projektuj pasowań „na styk” – element wykonany dokładnie w wymiarze nominalnym nie wejdzie.
2. Zaplanuj luz zależny od rodzaju połączenia: inny dla części ruchomej, inny dla wciskanej.
3. Przy gwintach zostaw zapas – gwint odwzorowany idealnie zwykle nie daje się skręcić.
4. Testuj na próbkach zamiast na całym elemencie.

Gdy projekt ma być uniwersalny

Bywa, że model ma posłużyć w kilku technologiach – prototyp przyrostowo, seria wtryskowo. Wtedy projektuje się pod tę bardziej wymagającą, czyli pod formę, i akceptuje drobne komplikacje przy prototypie. Odwrotna kolejność kończy się przeprojektowaniem przed produkcją.

Warto uzgodnić to na początku – wykonawcy oferujący projekt 3D na zamówienie zwykle pytają o docelową technologię właśnie dlatego, że przesądza ona o połowie decyzji projektowych.

Reguła, którą warto zapamiętać

Projektowanie pod produkcję przyrostową to głównie myślenie o kierunku – kierunku warstw, kierunku obciążenia i kierunku budowania. Kto to opanuje, ten omija większość problemów, zanim powstaną.